19.2.07

A la deriva

No puc dormir. És una con tantes nits en les que dono voltes al llit intentant no capficar-me en el que em preocupa, mirant de trobar on agafar-me. Però mi ho trobo res. Moltes nits m’assalta la idea d’acabar-ho tot de cop, però sóc massa covarda per acabar amb mi mateixa. És una veritable llàstima, sempre havia pensat que moriria jove, i ara no només ho penso, sinó que fins i tot ho anhelo. Recordo una conversa, ara farà uns 5 anys, on a les tantes de la matinada fantasiava sobre com acabaria amb la meva vida als 27 anys. Sempre he vist el futur molt negre, no sé veure res de positiu en el que m’espera, i suposo que mai m’he cregut capaç de suportar el que em vindria a sobre. D’aquí a que des de ben petita hagi pensat que moriria jove.

Si miro cap al futur només hi veig problemes, rutina, avorriment, estrès, patiment... per més que hi busco no hi trobo res de positiu, res que m’il•lusioni. I tanmateix, no sóc capaç de posar-hi fi. Realment lamentable, ni capaç de sortir endavant, ni capaç d’acabar-ho, totalment a la deriva.

3 Comments:

Anonymous Anonymous said...

Eres una persona maravillosa y leer cosas así de ti me pone triste. Pero creeme que te entiendo perfectamente, todos pasamos por momentos duros en nuestra vida en los que deseamos acabar con nosotros para "olvidar" nuestros problemas, pero esa no es la solución, debes encontrar la raiz de tus problemas para poder acabar con ellos, no contigo misma, y tu sabes cuales son tus problemas y también sabes como acabar con ellos, pero no te atreves porque supondrían muchos cambios en tu vida, y quizá no es lo que se espere de ti, pero primero eres tu luego tu y si te queda tiempo piensa en los demás, pero cuida más de ti, pq si tu no lo haces, crees que alguien lo hará?
Seguro que si! pero no como tu quieres, normalmente esperamos más de la gente de lo que realmente nos dará, y somo conscientes de ello pero nos autoengañamos, y tu conscientemente, pq te gusta sufrir, te hace sentir viva, o no?
Me hubiera gustado conocerte en otra epoca de mi vida, pero si así hubiera sido, mi vida sería completamente diferente, yo tb me autoengaño, pero es lo mejor para poder vivir en paz y sin cargos de consciencia.
En fin geike, saludos de alguien que si acabaras contigo perdería la fe en muchas cosas.

2:32 PM  
Blogger GeiKe said...

Te agradezco los ánimos, pero no soy una persona maravillosa, ni creo que sea capaz de cambiar nada que no haya conseguido cambiar en 24 años. En efecto el problema lo tengo yo, eso no lo niego, ni creo que sea el mayor problema del mundo. Pero no sé como acabar con él. En fin, no quiero convertir este blog en el lamento de una deprimida, y últimamente esta cogiendo esta tendencia.

12:01 AM  
Anonymous Anonymous said...

Per cert, pots firmar amb el teu nom, ja sé qui ets :)

11:36 AM  

Post a Comment

<< Home